خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و دلتنگی‌های خود می‌گوید. او از یار خود یاد می‌کند و بیان می‌دارد که حتی اگر یارش به دیگری روی آورد، باز هم او را دوست خواهد داشت. شاعر از غم و اندوه خود سخن می‌گوید و احساس تنهایی و بی‌پناهی می‌کند. او از زیبایی‌های معشوقه خود مانند ابروهای کمانی و خال‌های صورتش یاد می‌کند و می‌گوید که دنیا بدون او برایش ارزشی ندارد.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند دلتنگی و تنهایی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۹۱ - منْ سُوته چَچی‌رِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
منْ سُوته چَچی‌رِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
انّه زنی که من کَلْهینِ بِوٰارِمْ ۱
اگر تُو بَکِتْ یارِ دیگرْ من دارِمْ
گبر وُ اَرْمنی بُوئِمْ، خِدایی نارِمْ ۲
دَکِتْمِهْ غَمْ‌خُونه یادْ آمُو جانانِمْ
دَرْ بُوِرْدِهْ هَمونْ غَمْ که دِلْ بی لَمالَم ۳
کَمُونْ ابروُ، کانِ نمِکْ، مه دِلْ شَمْ!
نَدمّه تنه می‌رِهْ تِمُومِ عٰالِمْ ۴
انّه زنی که من کَلْهینِ بِوٰارِمْ ۱
اگر تُو بَکِتْ یارِ دیگرْ من دارِمْ
گبر وُ اَرْمنی بُوئِمْ، خِدایی نارِمْ ۲
دَکِتْمِهْ غَمْ‌خُونه یادْ آمُو جانانِمْ
دَرْ بُوِرْدِهْ هَمونْ غَمْ که دِلْ بی لَمالَم ۳
کَمُونْ ابروُ، کانِ نمِکْ، مه دِلْ شَمْ!
نَدمّه تنه می‌رِهْ تِمُومِ عٰالِمْ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰ - الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
