خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از عشق و اندوه سخن می‌گوید. شاعر از درد هجران و آرزوی وصال معشوق می‌نالد و تمایل خود به نزدیکی و پیوند با او را بیان می‌کند. در پایان، شاعر با اشاره به نام "امیر"، از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۸۲ - دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ

دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ
نٰادوُنْ اونه که خِرْنِه زَمُونه‌یِ غَمْ ۱

دلْ غَمْ نَخِرْ تُو، اینه زَمُونِه‌یِ چَمْ
بارِ هِجْرِهْ که قامِتِ چَرْخْ بُونِهْ خَمْ ۲

آرزو دارمه تَنْ به ته تَنْ دپیچِمْ
زَوُونْ به دِهُونْ، لُو به لُو هامکیچِمْ ۳

امیر گِنِهْ: من ته حُسْنِ وَرْ بُوریجِمْ
ته مشکینْ کَمِنْدْرِهْ شه گِرْدِنْ دَپیچِمْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۴ ۲۱۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۱ - امیر گنه: مه سُورهْ قدْ، دال بییِهْ دالْ
گوهر بعدی:شماره ۸۳ - امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.