خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از درد فراق و دوری از معشوق شکایت می‌کند و از روزهای سخت فراق و انتظار برای وصال می‌نالد. او از اشک‌هایش که مانند باران می‌بارد یاد می‌کند و از معشوق می‌پرسد که چرا او را به انتظار کشیده است. شاعر همچنین آرزو می‌کند که عمر طولانی داشته باشد تا بتواند به وصال معشوق برسد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار باشد.
شماره ۵۹ - اَدی دَکِتِهْ تنه شییِنْ بیچارشْ
اَدی دَکِتِهْ تنه شییِنْ بیچارشْ
اَدی دَکِتِهْ مه دِلْ‌رِهْ زار وُ نالِشْ ۱
اَشری (اسری) که مه چِشْ کَلِنِهْ سونِ وارشْ،
تُو شونی، کِرِهْ کِنّی مِنِهْ اِسْپارِشْ؟ ۲
چی بُو (چیوا) بَمِرْد بُومْ شوی وصالْ تنه کَشْ
چی بُو (چیوا) ندیووُمْ روزِ فراق‌رِهْ شه چِشْ؟ ۳
دِ وارنْگْ‌رِهْ ته هرگَهْ دَئیرِ مٰا کَشْ،
درازْ کِنِّهْ عُمْرْرِهْ دُوسْ دِلُوی خِشْ ۴
اَدی دَکِتِهْ مه دِلْ‌رِهْ زار وُ نالِشْ ۱
اَشری (اسری) که مه چِشْ کَلِنِهْ سونِ وارشْ،
تُو شونی، کِرِهْ کِنّی مِنِهْ اِسْپارِشْ؟ ۲
چی بُو (چیوا) بَمِرْد بُومْ شوی وصالْ تنه کَشْ
چی بُو (چیوا) ندیووُمْ روزِ فراق‌رِهْ شه چِشْ؟ ۳
دِ وارنْگْ‌رِهْ ته هرگَهْ دَئیرِ مٰا کَشْ،
درازْ کِنِّهْ عُمْرْرِهْ دُوسْ دِلُوی خِشْ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْ
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
