خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عرفانی از قلندر صفات سخن می‌گوید که عشق به حق را بر هر چیزی ترجیح می‌دهد. شاعر بیان می‌کند که اگر دوستش حال او را بداند، از سرزنش دیگران نمی‌هراسد. او پرستش در دیر و زنار و ناقوس را با خرقه‌پوشی سالوس مقایسه می‌کند و معتقد است بوسه‌ی پای دوست بهتر از گنج دقایانوس است.

محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین ممکن است نیاز به توضیح برخی اصطلاحات تخصصی عرفانی داشته باشد.

مشاهده کامل

شماره ۵۴ - قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْ‌رِهْ پُوسْ

قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْ‌رِهْ پُوسْ
مِجْمِهْ دَرْ به دَرْ گمّه حق اللّهِ دوسْ ۱

اگر که منه حال‌ره بَدوُنی مه دُوسْ،
دِباله مِنِهْ سَرْینْ، دُو آجِهْ مه پُوسْ ۲

پَرِسْتِشْ کِنی دَیْر و زنّار و ناقوسْ
بهتر که گرُوه خِرقِهْ پوشِ سٰالُوسْ ۳

مِرِهْ میسّرْ گر بَووّه دُوستِْ پابوسْ
اونْ بهترْ که دارمْ گَنْجِ دٰاقِیٰانِوسْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۴ ۱۴۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳ - شینْ، شادْبومّه اُونْدَمْ که درآیی مه دُوسْ،
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - گاهی مَسّهْ، گَهْ بی‌هوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.