خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
امیر گنه از دستاوردهای خود در فتح سرزمین‌های مختلف مانند ری، قندهار، چین و ختا می‌گوید، اما در نهایت به پوچی این تلاش‌ها پی می‌برد و نتیجه را تنها گورستان می‌داند. او همچنین از عشق و طمع خود به محبوبش که سال‌هاست از او دور است، سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات اندوه و پوچی ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۲۵ - امیر گنه: که گَشتْ بَکردیمْ ملکِ رَیْ
امیر گنه: که گَشتْ بَکردیمْ ملکِ رَیْ
تا به قندهارْ، چین و ختا سرتاپی ۱
اگر که سی سالْ هنیشْت بُوئم سری مَیْ
حاصل چیه؟ آخرْ وبنه گورستونْ بی ۲
دْ ساله می‌خامّه منْکه بی خمارْیَیْ
طمع (تما) دارْمه محبوبْ ره که چارده سالْ بی ۳
تا به قندهارْ، چین و ختا سرتاپی ۱
اگر که سی سالْ هنیشْت بُوئم سری مَیْ
حاصل چیه؟ آخرْ وبنه گورستونْ بی ۲
دْ ساله می‌خامّه منْکه بی خمارْیَیْ
طمع (تما) دارْمه محبوبْ ره که چارده سالْ بی ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نی‌نی
بعدی:چهاربیتی‌ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
