خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر از عشق خود به معشوق سخن می‌گوید و از عناصر طبیعت مانند برف، سیاهی شب، و پرندگان برای توصیف احساسات خود استفاده می‌کند. همچنین، به نظر می‌رسد که این شعر دارای لحنی غنایی و عاطفی است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، استفاده از برخی واژگان و تصاویر شاعرانه ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشد.
شماره ۱۵ - امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
اُشْتُر به قطارْ، ببخشیهْ گداره ۱
بَرْفهْ به سیاهی، لیله یا تتٰاره؟
زاغِ پَرْ به پیشِ ته بَرْفهْ شَرمْسٰاره ۲
دوستِ هروَرِ زلفْ که یکی خرواره
این سخنْ اَمروزْ، امیر یادگاره ۳
اُشْتُر به قطارْ، ببخشیهْ گداره ۱
بَرْفهْ به سیاهی، لیله یا تتٰاره؟
زاغِ پَرْ به پیشِ ته بَرْفهْ شَرمْسٰاره ۲
دوستِ هروَرِ زلفْ که یکی خرواره
این سخنْ اَمروزْ، امیر یادگاره ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - پلنگِ دَمانْ، شیرِ نَرْ ته وَرْ ماده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
