خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از امیر گنه، توصیفی شاعرانه و ستایش‌آمیز از شخصی به نام "تو" است که با تشبیهات زیبا به ستاره و ماه، جایگاه والای او را نشان می‌دهد. همچنین اشاره‌ای به شهر سمرقند دارد که گویی پشت ماه قرار گرفته است.
این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای قدیمی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۲۹۴ - امیر گنه: که تو خجیرونِ شاهی
امیر گنه: که تو خجیرونِ شاهی
گردٰاگردْ ستارهْ، تو میُونه ماهی ۱
هر وَختْ که تنه کَمندْ بَوُوئهْ راهی،
تُو خرنهْ، سَمرقَندْ، گو به پشتِ ماهی ۲
گردٰاگردْ ستارهْ، تو میُونه ماهی ۱
هر وَختْ که تنه کَمندْ بَوُوئهْ راهی،
تُو خرنهْ، سَمرقَندْ، گو به پشتِ ماهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - زنگی دیمه که سرچشمه‌ی حیات بویی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - نَدوُمّه منی قالب بساتنْ چی بی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
