خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
متن بیانگر احساسات شاعرانه‌ای است که مهمان عزیز را به صبر و ماندن دعوت می‌کند و از انتظار و بی‌تابی گوینده سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند آن را بهتر درک کنند.
شماره ۲۹۰ - پشمالی وشکومه ته شروبره مایی
پشمالی وشکومه ته شروبره مایی
عزیز مهمونم ته، اَمروزْ و فردایی ۱
بارْ بَزّه کشتیْ دارْمهْ، انتظارْمه وایی
اَرهْ ره بَئو، طاقت ندارْمهْ نایی ۲
عزیز مهمونم ته، اَمروزْ و فردایی ۱
بارْ بَزّه کشتیْ دارْمهْ، انتظارْمه وایی
اَرهْ ره بَئو، طاقت ندارْمهْ نایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - امیر گنه: دستِ فَلک وایی وایی!
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - چکنْ چکنْ چیرهْ عَرقْ یا گلُویی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
