خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن عاشقانه از احساسات خود نسبت به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که حاضر است جان خود را فدای او کند. او از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق او بر خود میگوید و آرزو میکند که هرگز از او جدا نشود.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک عمیقتر آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۷۰ - انشالله اَلمْ نَوینمْ ته هَلی و شکُوبی
انشالله اَلمْ نَوینمْ ته هَلی و شکُوبی
بالا بَیْنهْ دُوسْتْ سِیُو زنجیرِ مُویی ۱
شه جانْ رهْ فدا کمّهْ اُونْ ماهِ نُویی
دْخشْ تما دارْ مهْ وینه «نا» نَوُویی ۲
بالا بَیْنهْ دُوسْتْ سِیُو زنجیرِ مُویی ۱
شه جانْ رهْ فدا کمّهْ اُونْ ماهِ نُویی
دْخشْ تما دارْ مهْ وینه «نا» نَوُویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - هرگز سخنِ کَسْ به کَسْ یار نُوویی
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - دْسیُو سوارْ دیمه کنارِ رویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.