خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
امیر گنه در این متن از احساس تنهایی و ناامیدی خود می‌گوید. او اشاره می‌کند که کسی به او ظن نمی‌برد و مانند کشتی شکسته‌ای در کنار دریا رها شده است. همچنین، او از گذر زمان و تغییر شرایط سخن می‌گوید.
متن حاوی مضامین احساسی عمیق مانند تنهایی و ناامیدی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۴۷ - امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
اَونْطُورْ بَسُوتمه، هرگزْ کس ظن نداره ۱
بشکسته کشتی مُونّم دَرْیُو کناره
کِلاکْ بَئیته، میون کنار بواره (بباره) ۲
اَونْطُورْ بَسُوتمه، هرگزْ کس ظن نداره ۱
بشکسته کشتی مُونّم دَرْیُو کناره
کِلاکْ بَئیته، میون کنار بواره (بباره) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - زلْفِ گلمْ که حَبَلُ الْمَتینِ یٰاره
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - خراکْ نَپرْسنی وُ مه حٰالِ زٰارهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
