خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
امیر گنه در این متن از یار خود که مانند پری است، یاد می‌کند و زیبایی چهره‌اش را توصیف می‌کنند. او از عسل، قند و نبات به عنوان نمادهای شیرینی و زیبایی یاد می‌کند و اشاره می‌کند که حتی حوریان نیز به تماشای چهره‌ی یارش آمده‌اند.
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعرهای کلاسیک معمولاً به سنین نوجوانی و بالاتر نیاز دارد.
شماره ۲۴۰ - امیر گنه: یار دارمه که پری‌ذاته
امیر گنه: یار دارمه که پری‌ذاته
وره عَسل و قَنّ و نواتْ بساته ۱
حُوری به تماشایِ ته صُورتْ ماته
حاضرُونْ بدینی، کارهْ اینسونْ بساته ۲
وره عَسل و قَنّ و نواتْ بساته ۱
حُوری به تماشایِ ته صُورتْ ماته
حاضرُونْ بدینی، کارهْ اینسونْ بساته ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۹ - امیر گنه: یارْ دارمه که پری ذاته
گوهر بعدی:شماره ۲۴۱ - ته زلفْ ره خدا حَبْل المَتینْ بساته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
