خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد دل و عشق سخن می‌گوید و از داغی که بر دل دارد ابراز ناراحتی می‌کند. او از رنگ‌های مختلف و طبیعت اطرافش یاد می‌کند و به یار خود اشاره دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، درک کامل این نوع شعر اغلب نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۸۲ - سی داغ به منه دل دره ته ابرویه
سی داغ به منه دل دره ته ابرویه
عجب ویّمه که داغ به دل مه برویه ۱
وشکو رنگ به رنگ، دیمه کنار رویه
سرونگ هدا بون، دارمه ته یار بویه ۲
عجب ویّمه که داغ به دل مه برویه ۱
وشکو رنگ به رنگ، دیمه کنار رویه
سرونگ هدا بون، دارمه ته یار بویه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - ویهار درآمو، تی تی (شکوفه) بدیمه داره
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - سربازمّه ته عشق، هرچی بونه بووئه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
