خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر غم و اندوه شاعر از وضعیت نابسامان و ناراحت‌کننده‌ای است که در دشت و کوه و صحرا مشاهده می‌کند. شاعر از ناله‌های خود و دیگران سخن می‌گوید و احساس اسارت و درماندگی را توصیف می‌کند.
متن حاوی مضامین غم‌انگیز و ناله‌های روحی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال سنگین باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۷۷ - امروز دشته سر، بدیمه شه کیجاره
امروز دشته سر، بدیمه شه کیجاره
اِزّالْ دَوِسِّهْ، دِساله گوکزاره ۱
وِسِّهْ (واسِرْ) دَوِنِّهْ بندهْ پیوُنْ ورزارهْ
ناله بَزِنِمْ، دَشت وُ کوه وُ صحرارِهْ ۲
اِزّالْ دَوِسِّهْ، دِساله گوکزاره ۱
وِسِّهْ (واسِرْ) دَوِنِّهْ بندهْ پیوُنْ ورزارهْ
ناله بَزِنِمْ، دَشت وُ کوه وُ صحرارِهْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - دِنْیا ره بفانیه، بقا ندارنه
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - ته عشقه که عالم‌ره هکرده آگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
