خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
متن بالا یک شعر محلی یا فولکلور است که به زبان محلی سروده شده و به موضوعاتی مانند عشق، دل‌تنگی، و نصیحت می‌پردازد. در این شعر، شاعر از دل‌بری می‌گوید که رفته و دل را تنها گذاشته است. همچنین، توصیه می‌کند که در غصه نماند و به سلامت خود توجه کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و اندکی دل‌تنگی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، زبان آن ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال پیچیده باشد.
شماره ۱۷۴ - نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
بورده مِنِ دل‌برِگو بزاره (گوکزاره) ۱
تو غرصه نخر، مسّه چشِ بلاره
ته سر سلامت، ته گو بزا (گو کزا) بسیاره ۲
بورده مِنِ دل‌برِگو بزاره (گوکزاره) ۱
تو غرصه نخر، مسّه چشِ بلاره
ته سر سلامت، ته گو بزا (گو کزا) بسیاره ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - اَمِلْ تش هیره (ایره)، نور و کجور بسوزه
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - الهی تنه رو بکشه شماله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
