خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
متن بالا یک شعر یا ترانه‌ی محلی است که به زبان گویشی سروده شده و به نظر می‌رسد درباره‌ی طبیعت، زندگی روستایی یا عشق است. در آن از عناصری مانند زنگ چمر، سرو، و شاه مردونه یاد شده که ممکن است نمادین باشند.
این متن به دلیل استفاده از زبان گویشی و مفاهیم نمادین ممکن است برای کودکان کم‌سال نامفهوم باشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از زیبایی‌های ادبی و معنایی آن لذت ببرند.
شماره ۱۶۲ - بلنده نفارْ نیشتمه ایروونه
بلنده نفارْ نیشتمه ایروونه
زنگ چمرْ و سَرْوِنگ ساربونه ۱
هر کسْ مشتلقْ بیاره مه جوُونه
کنارهْ نقره گیرمه شاهِ مردونه ۲
زنگ چمرْ و سَرْوِنگ ساربونه ۱
هر کسْ مشتلقْ بیاره مه جوُونه
کنارهْ نقره گیرمه شاهِ مردونه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - امیر کلا اتا (یتّا) نفته روش بدیمه
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - خجیره کیجا، من ته ادایِ میرمه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
