خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

شاعر در این شعر از تنهایی و بی‌وفایی یار در بیابان سخن می‌گوید و از آهو به عنوان نماد طبیعت و آرامش یاد می‌کند.

مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۳۱ - آهو دیمه چرسّه لار بیابون

آهو دیمه چرسّه لار بیابون
تک چرون چرون و چش به آب بارون ۱

بوتمه آهور! منمه در این بیابون
یار بی بفا دارْمهْ، ندارمه آرمون ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۲ ۱۱۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - اندی خشه روز هوا بییمو بارون
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - امیر گنه: مه سالْ اگر که نودْ بو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.