خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق است. شاعر از عشق و جدایی سخن می‌گوید و از درد دل و اشک‌هایش می‌نالد. واژه‌هایی مانند «صیدی»، «خون جگر»، «اشک»، و «غرصه» نشان‌دهنده‌ی غم و اندوه عمیق هستند.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، استفاده از واژه‌های استعاری مانند «خون جگر» نیاز به درک بالاتری از ادبیات و احساسات دارد.
شماره ۱۲۸ - تهْ صَیدی وُ مِجِمه وَلٰا وَلٰا منْ
تهْ صَیدی وُ مِجِمه وَلٰا وَلٰا منْ
خُونِ جیگرْ رهْ خرْمهْ کلا کلا منْ ۱
خُونْ وٰارْنهْ چشْ، نَویمهْ الٰا الٰا منْ
تنی غرْصهْ مجمه دلا دلا من ۲
خُونِ جیگرْ رهْ خرْمهْ کلا کلا منْ ۱
خُونْ وٰارْنهْ چشْ، نَویمهْ الٰا الٰا منْ
تنی غرْصهْ مجمه دلا دلا من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - سکندر کو؟ دارا کوئه؟ کوئه بیجن؟
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - به بازی نردْ دوست دلْ بیته آیین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
