خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و دلتنگی سخن می‌گوید و از اینکه معشوقش به او توجهی ندارد شکایت می‌کند. او احساس می‌کند که حتی سگ‌ها نیز بیش از او به معشوق نزدیک هستند و این موضوع او را آزار می‌دهد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات قدیمی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۲۲ - شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْ
شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْ
نشایستْ ترهْ مه خونه‌ها پرْسیینْ؟ ۱
رقیبْ‌آسا سگ ببیِنْ، ته در کتییِنْ
من تنه وَرْجهْ جَدا نتومّه بیینْ ۲
نشایستْ ترهْ مه خونه‌ها پرْسیینْ؟ ۱
رقیبْ‌آسا سگ ببیِنْ، ته در کتییِنْ
من تنه وَرْجهْ جَدا نتومّه بیینْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - امیر گنه: تا مهرهْ‌ورزی آموتن
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - امیر گنه: بی یار به دنی دویین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
