خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش معشوقه‌ای با ویژگی‌های جسمانی خاص مانند قد بلند و پوست سفید می‌پردازد و از او با تعابیر زیبا یاد می‌کند. همچنین، بخشی از شعر شامل بازی با کلمات و آواهاست که احتمالاً برای ایجاد موسیقی و تأثیر بیشتر در شعر استفاده شده است.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استفاده از اصطلاحات و بازی‌های زبانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از ادبیات کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۴ - ای ماهرخِ سروقدِ سیمین تَنْ!
ای ماهرخِ سروقدِ سیمین تَنْ!
ما یَرْجَحُ بالنّاس عَلیٰ وُلْدِ حَسَنْ؟ ۱
کاهاکَرْه‌ها هچّی هچّی تَنْ تَنْ تَنْ
سَنْ یَخْشی مَسِنْ، لیک مَسِنْ سَنْ سَنْ سَنْ ۲
ما یَرْجَحُ بالنّاس عَلیٰ وُلْدِ حَسَنْ؟ ۱
کاهاکَرْه‌ها هچّی هچّی تَنْ تَنْ تَنْ
سَنْ یَخْشی مَسِنْ، لیک مَسِنْ سَنْ سَنْ سَنْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - مه دوستْ به سُرعَتتْ، اسبِ بدوُرهْ موننْ
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - ناتُومه ته مهره‌ورزی ره دلْ هَئیتنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
