خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از امیر گنه بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به یار خود است. او خود را مانند پروانه‌ای می‌داند که به دور شمع (یار) می‌گردد و روز و شب در فکر اوست. همچنین، اشاره‌ای به مکان‌های جغرافیایی مانند شام و حلب دارد که ممکن است نشان‌دهنده‌ی دوری از یار یا سفر باشد.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از اشارات جغرافیایی و ادبی آن ممکن است نیاز به دانش پایه‌ای از ادبیات و تاریخ داشته باشد.
شماره ۱۰۶ - امیر گنه: دینِ عربْ دارمه یارون!
امیر گنه: دینِ عربْ دارمه یارون!
میلِ گشتْ شام وُ حلبْ دارمه یارون! ۱
نیّت‌ره همینْ روز و شبْ دارمه یارون!
پروانه صفتْ، مَیلِ شبْ دارمه یارون! ۲
میلِ گشتْ شام وُ حلبْ دارمه یارون! ۱
نیّت‌ره همینْ روز و شبْ دارمه یارون!
پروانه صفتْ، مَیلِ شبْ دارمه یارون! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - امیر گنه: اینْ سَرْکه سَر پُوشِهْ یارون!
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - ته دِگیسُوونْ مشکِ پتییه یارون!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
