خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که به نرگس (نمادی از زیبایی یا معشوق) عهد کرده است و به چیز دیگری توجه ندارد. او از چیدن گل‌های دیگر خودداری می‌کند و تنها دست به سوی یار دراز می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۹ - عهدْ بکِرْدِمِهْ بی تُو نَرْگِسْ نکارِمْ،
عهدْ بکِرْدِمِهْ بی تُو نَرْگِسْ نکارِمْ،
اونْجه که نرگسْ بکارِنْ، کارْ ندارِمْ، ۱
وَنُوشه نَچینِمْ، گِلْ‌رِهْ بُو نَکِنِمْ
دَسْتْ بهشته یارْرِهْ مِنْ رِجو نَکِنِمْ ۲
اونْجه که نرگسْ بکارِنْ، کارْ ندارِمْ، ۱
وَنُوشه نَچینِمْ، گِلْ‌رِهْ بُو نَکِنِمْ
دَسْتْ بهشته یارْرِهْ مِنْ رِجو نَکِنِمْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۸ - حمّوم شونی دُوستْ، مره هَم بَوْ بییارِمْ
گوهر بعدی:شماره ۹۰ - عهد بَکِرْدِمِهْ ته لُو شه بِنْ گُوم نَیِرِمْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
