خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و اسارت در زلف معشوق سخن می‌گوید و خود را قربانی چشم‌های وسوسه‌انگیز و جذاب او می‌داند. همچنین، از تشبیه‌های زیبایی مانند آهوی تنه‌سنجد و افتاده در چاه کنعان استفاده شده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۷۷ - اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
سییُو چشمونِ وَرْجهْ قربُونْ بَئوئمْ ۱
آهویِ تنهْ سُنْبلستونْ بَئوئمْ
افتاده‌یِ ته چاهِ کَنْعونْ بَئوئمْ ۲
سییُو چشمونِ وَرْجهْ قربُونْ بَئوئمْ ۱
آهویِ تنهْ سُنْبلستونْ بَئوئمْ
افتاده‌یِ ته چاهِ کَنْعونْ بَئوئمْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - رُخصتْ هاده که من ته قربونْ بَئوئمْ
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - آشفته‌ی اون موی افشون بَووئمْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
