خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد فراق و جدایی می‌گوید و خود را به بلبلی تشبیه می‌کند که در باغ گل‌ها ناله می‌کند. او از داغی که بر دل دارد سخن می‌گوید و درد ناشی از فراق را بیان می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و درد فراق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۹ - اَمْروُزْ نُوورِ گِلْ رِهْ بَدیمه ته باغْ
اَمْروُزْ نُوورِ گِلْ رِهْ بَدیمه ته باغْ
شهْ مِسکینهْ دِلِ سَرْ دَچیمه سی داغْ ۱
منْ بلبلْ صِفِتْ نالمّه ته گِلِهْ باغْ
ته فرقتْ جه داغْبه دل دارمه، سَر داغْ ۲
شهْ مِسکینهْ دِلِ سَرْ دَچیمه سی داغْ ۱
منْ بلبلْ صِفِتْ نالمّه ته گِلِهْ باغْ
ته فرقتْ جه داغْبه دل دارمه، سَر داغْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - امیر گِنِهْ:ای دوُنِ زبونِ طامِعْ!
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - سیاهی سَرْ، خطْ اَلِفِهْ ته زِلْفْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
