خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از سکوت و تنهایی خود میگوید و از نالههای بلبل و نامردی فلک شکایت میکند. او احساس میکند که حلقهای از بخت بد به گوشش افتاده و چهار نفر از نزدیکانش را از دست دادهاست.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن مناسب نباشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم انتزاعی مانند «نامردی فلک» نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۲ - نِما شونِهْ سَرْ ویشهْ بَئییهْ خاموشْ
نِما شونِهْ سَرْ ویشهْ بَئییهْ خاموشْ
مَسْتِهْ بِلْبِلِ نالهْ نیمُونه مه گُوشْ ۱
نامَرْدِ فَلِکْ حلقه دَکِرْدِهْ مه گُوشْ
وِنِهْ بَمِرْدِنْ، بوُردِنْ چِهارْ کَسِ دُوشْ ۲
مَسْتِهْ بِلْبِلِ نالهْ نیمُونه مه گُوشْ ۱
نامَرْدِ فَلِکْ حلقه دَکِرْدِهْ مه گُوشْ
وِنِهْ بَمِرْدِنْ، بوُردِنْ چِهارْ کَسِ دُوشْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱ - مِنْ بَمِردِهْ روزْ لاشْ رِهْ منه صحرا کَشْ
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - سییُو شبه رِهْ مُونِنه (موندنه) ته دِ تا چِشْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.