خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
امیر گنه در این شعر از درد دل و رنج‌های عاشقانه می‌گوید. او از جفای معشوق و آتش عشق شکایت دارد و بیان می‌کند که دلش درگیر غم و ناله شده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و دردهای روحی است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد یا بر احساسات آن‌ها تأثیر منفی بگذارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبیات کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۹ - امیر گنه: مه سوُته دِلْ ته جَفاکَشْ
امیر گنه: مه سوُته دِلْ ته جَفاکَشْ
کانِ غَمْ واِلَمِه، مکانِ آتَشْ ۱
ته مهرهْ‌ورزی رِهْ وِسِهْ مه دِلِ تَشْ
ننه غَمِهْ که شُو وُ روزْ دارْمِهْ نالَشْ ۲
کانِ غَمْ واِلَمِه، مکانِ آتَشْ ۱
ته مهرهْ‌ورزی رِهْ وِسِهْ مه دِلِ تَشْ
ننه غَمِهْ که شُو وُ روزْ دارْمِهْ نالَشْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - هَرْ شُو که ته عشقْ بُونِه مِرِهْ هم آغوشْ
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - پئیزْ بَپچْ وُ بالا خِدارِهْ هارِشْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
