خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است که او را یار، قوم و تنها همراه خود می‌داند. شاعر تأکید می‌کند که این عشق واقعی است و قابل دزدی یا انتقال به دیگری نیست.
متن حاوی مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم ممکن است نیاز به بلوغ عاطفی برای درک داشته باشند.
شماره ۴۷ - اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!
اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!
اینْ عشقْ نامنه دَسِّهْ وُ ناتِنِهْ دَسْ ۱
اینشهْر همه یارْ دارِنْ وُ قَومْ، اَدی کَسْ
مه یار تُویی، مه قومْ تویی، تُویی مه کَسْ ۲
اینْ عشقْ نامنه دَسِّهْ وُ ناتِنِهْ دَسْ ۱
اینشهْر همه یارْ دارِنْ وُ قَومْ، اَدی کَسْ
مه یار تُویی، مه قومْ تویی، تُویی مه کَسْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - امیرْ گنه: هر کسْ عَقْلْ دارنه هَدیوَسْ
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - هَرْ شُو که ته عشقْ بُونِه مِرِهْ هم آغوشْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
