خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری از گوهر و گل سخن می‌گوید. گوهر گل را می‌بیند و گل نیز گوهر را می‌بیند. در باغ گل، هر کسی که وارد شود، امیر بزرگ گوهر را می‌کشد. این شعر به رابطه‌ای نمادین بین گوهر و گل و حضور امیر در باغ اشاره دارد.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به «کشته شدن گوهر توسط امیر» ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد که برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۳۴ - گُوهرْ گِلِهْ دیمْ، مِهْ گِلِهْ دیمِهْ گُوهِرْ!
گُوهرْ گِلِهْ دیمْ، مِهْ گِلِهْ دیمِهْ گُوهِرْ!
نه تَنْ گِلِهْ باغِهْ، گِلْ بیارْدِهْ نُووِرْ ۱
هَرْکی دَرْ بیمُوئِهْ تِهْ باغِ گِلِ وَرْ
بَئُوکَلْ اَمیرْ دِکاشِتِهْ گُوهِرِ وَرْ ۲
نه تَنْ گِلِهْ باغِهْ، گِلْ بیارْدِهْ نُووِرْ ۱
هَرْکی دَرْ بیمُوئِهْ تِهْ باغِ گِلِ وَرْ
بَئُوکَلْ اَمیرْ دِکاشِتِهْ گُوهِرِ وَرْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - نِماشْتِرْ (سرا) سَرْ هِوا زمینْ بییهْ ترْ
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - غَلْیُون خارْهَکِنْ گُوهِر به مثلِ شَکِرْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
