خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
متن درباره فردی است که از رفتار بد خود پشیمان شده و به پارسایی و نیک‌خویی روی آورده است. در ادامه، به یک مثل قدیمی اشاره می‌شود که بیانگر آرزوی ساده‌ای مانند نان تهی است.
متن شامل مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر و اشاره به مثل‌ها ممکن است برای کودکان زیر 12 سال چالش‌برانگیز باشد.
قصیده ۲۰۶ - چون فروماندی ز بد کردار خویش
چون فروماندی ز بد کردار خویش
پارسا گشتی کنون و نیک خو ۱
آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر،
من به شعر آرم کنون از بهر تو ۲
گند پیری گفت که‌ش خوردی بریخت
«مر مرا نان تهی بود آرزو» ۳
پارسا گشتی کنون و نیک خو ۱
آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر،
من به شعر آرم کنون از بهر تو ۲
گند پیری گفت که‌ش خوردی بریخت
«مر مرا نان تهی بود آرزو» ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قصیده ۲۰۵ - فریاد به لااله الا هو
گوهر بعدی:قصیده ۲۰۷ - ایا گشته غره به مکر زمانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
