متن درباره فردی است که از رفتار بد خود پشیمان شده و به پارسایی و نیکخویی روی آورده است. در ادامه، به یک مثل قدیمی اشاره میشود که بیانگر آرزوی سادهای مانند نان تهی است.
متن شامل مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر و اشاره به مثلها ممکن است برای کودکان زیر 12 سال چالشبرانگیز باشد.
قصیده ۲۰۶ - چون فروماندی ز بد کردار خویش
پارسا گشتی کنون و نیک خو ۱
آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر،
من به شعر آرم کنون از بهر تو ۲
گند پیری گفت کهش خوردی بریخت
«مر مرا نان تهی بود آرزو» ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.