خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن درباره گذر سریع عمر و فانی بودن دنیا صحبت میکند. شاعر اشاره میکند که عمر انسان مانند دوران کودکی زودگذر است و دنیا جای ماندگاری نیست. او تأکید میکند که باید از زمان باقیمانده عمر بهره برد و از کارهای مهم غافل نشد. همچنین، به اهمیت آرامش درونی و داشتن دلارام در زندگی اشاره میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، نیاز به بلوغ فکری برای درک مفاهیمی مانند فانی بودن دنیا و اهمیت زمان دارد.
شماره ۱۰۷ - کهن پیرا چو عهد نوجوانی
کهن پیرا چو عهد نوجوانی
گذشت و رفت از کف زندگانی ۱
بود بیهوده همچون کودکان دل
نهادن بر بقای عمر فانی ۲
مجو جاوید در دنیا نشیمن
که دنیا نیست جای جاودانی ۳
زپنجه سال سامانی سرانجام
نشد این پنجروزه کی توانی ۴
بکشت آخرت تخمی بدنیا
بیفشاندی ندانم کی توانی ۵
زمانی تا زکار عمرباقیست
مشوغافل ز کار خود زمانی ۶
چو نور آرامت از دل برنخیزد
اگر دردل دلارامی نشانی ۷
گذشت و رفت از کف زندگانی ۱
بود بیهوده همچون کودکان دل
نهادن بر بقای عمر فانی ۲
مجو جاوید در دنیا نشیمن
که دنیا نیست جای جاودانی ۳
زپنجه سال سامانی سرانجام
نشد این پنجروزه کی توانی ۴
بکشت آخرت تخمی بدنیا
بیفشاندی ندانم کی توانی ۵
زمانی تا زکار عمرباقیست
مشوغافل ز کار خود زمانی ۶
چو نور آرامت از دل برنخیزد
اگر دردل دلارامی نشانی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - ساقی ز چه روی سرگرانی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - تو در خوبی باین خوبان نمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.