خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی شاعرانه از معشوقه و جذابیت‌های اوست. شاعر از زیبایی‌های معشوقه مانند ابروهای کمانی، چشمان فریبنده و سحرآمیز، و قامت بلندش سخن می‌گوید و احساسات خود را نسبت به او بیان می‌کند. همچنین، شاعر از غم و اندوه ناشی از عشق و دوری معشوقه می‌نالد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب یا قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - چندم زنی ای بت جفاجو
چندم زنی ای بت جفاجو
تیره مژه از کمان ابرو ۱
روسوی که آورم که تیرت
بربست ره مرا ز هر سو ۲
چشمت که ربود از نگاهی
آرامش و رم ز چشم آهو ۳
تا بر زده با فسون و غمزه
درسینه سحر تیر جادو ۴
جز پیش قد تو کی نشیند
سروی که نخیزد از لب جو ۵
نبود عجب ارز رشک رویت
خورشید زند طپانچه بر رو ۶
در گوشه غم چو نور تا چند
بایاد تو سر نهم بزانو ۷
تیره مژه از کمان ابرو ۱
روسوی که آورم که تیرت
بربست ره مرا ز هر سو ۲
چشمت که ربود از نگاهی
آرامش و رم ز چشم آهو ۳
تا بر زده با فسون و غمزه
درسینه سحر تیر جادو ۴
جز پیش قد تو کی نشیند
سروی که نخیزد از لب جو ۵
نبود عجب ارز رشک رویت
خورشید زند طپانچه بر رو ۶
در گوشه غم چو نور تا چند
بایاد تو سر نهم بزانو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - رخ زیبا چو ماه روشنش بین
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - ساقی مصطب جانم تنناها یاهو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
