خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به توصیف مصحف (قرآن) و زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر از حروف و نقاط قرآن، نقش‌های آن، و تأثیر معنوی آن بر زبان و دل سخن می‌گوید. همچنین، به نورانیت قرآن و دوری آن از تاریکی‌های دنیا اشاره می‌کند.

این شعر دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی و مفاهیم دینی داشته باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

زهی مصحف رو که در وی رقم
زابرو و انف است نون والقلم

لب از یاء و دندان ز سین چون نمود
زد از طاوها طره را پیچ و خم

دگر نقش حم هر سو نگاشت
خم گیسویش با دخان قلم

خوشا روی مویش که هر صبح و شام
زد از والضحی و ز واللیل دم

صدش حرف و نقطه چو از خط و خال
رقم یافت بر صفحه بیش و کم

پر از گوهر حمد و اخلاص گشت
زبان و دل از این چنین مصحفم

زنورت چه نور آیت نور یافت
زتاریکی دهر دونش چه غم

«نورعلیشاه»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir