این متن عرفانی و عاشقانه، به جستجوی معشوق حقیقی و یار واقعی در جهان می‌پردازد. شاعر با تکرار عباراتی مانند «دلدار کو»، «یار کو»، و «پندار کو»، بر بی‌قراری و اشتیاق خود تأکید می‌کند و معتقد است که حقیقت و زیبایی تنها در وجود معشوق (که ممکن است اشاره‌ای عرفانی به خداوند داشته باشد) یافت می‌شود. عناصری مانند «زلف صنم»، «خاک مشک‌افشان»، و «گلشن کویش» تصاویر شاعرانه‌ای از معشوق ارائه می‌دهند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات عرفانی نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارد.
شماره ۲۲۹ - جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو
دلدار در دار جهان جز یار کو جز یار کو ۱
پندار کو پندار کو جز جبین عاشقان
جز در جبین عاشقان پندار کو پندار کو ۲
عطار کو عطار کو جز خاک مشک افشان او
جز خاک مشک افشان او عطار کو عطار کو ۳
گلزار کو گلزار کو جز گلشن کویش مرا
جز گلشن کویش مرا گلزار کو گلزار کو ۴
زنار کو زنار کو جز تار زلف آن صنم
جز تار زلف آن صنم زنار کو زنار کو ۵
خمار کو خمار دربزم چون نور علی
در بزم چون نور علی خمار کو خمار کو ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
