خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از مولانا، عشق الهی و نقش آن در زنده‌کردن دل‌ها سخن می‌گوید. با اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند درد عشق، رحمت الهی، و جایگاه علی(ع)، بر جاودانگی عشق الهی تأکید دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات تاریخی و دینی نیاز به پیش‌زمینه‌ای از ادبیات و عرفان اسلامی دارد.
شماره ۱۹۶ - مطرب گل دمید در نی دم
مطرب گل دمید در نی دم
آشنا غوطه ور شد اندریم ۱
ساقی عشق بهر مستان ریخت
طرح پیمانه از گل آدم ۲
سینه ریش دردمندان را
شد نمک زار لعل او مرهم ۳
زنده سازد لب روان بخشش
صد هزاران چو عیسی مریم ۴
پشت پا می زنند از سر کبر
ساکنان درش بمسند جم ۵
جز خیال رخ دل آرایش
کس نشد در حریم جان محرم ۶
غیر نور علی که او باقیست
جاودان کس نماند در عالم ۷
آشنا غوطه ور شد اندریم ۱
ساقی عشق بهر مستان ریخت
طرح پیمانه از گل آدم ۲
سینه ریش دردمندان را
شد نمک زار لعل او مرهم ۳
زنده سازد لب روان بخشش
صد هزاران چو عیسی مریم ۴
پشت پا می زنند از سر کبر
ساکنان درش بمسند جم ۵
جز خیال رخ دل آرایش
کس نشد در حریم جان محرم ۶
غیر نور علی که او باقیست
جاودان کس نماند در عالم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - چمن فرمود باز آرایش گل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - ما ابر گهر باریم هی هی جبلی قم قم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
