خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از غمزه‌های معشوق و مستی ناشی از عشق سخن می‌گوید. شاعر از درد فراق و مستی باده عشق می‌نالد و در نهایت به ستایش علی(ع) و حرم وصل می‌پردازد.

محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین اشاره به مستی و باده‌نوشی دارد که مناسب سنین پایین نیست.

مشاهده کامل

شماره ۱۷۵ - ترک چشم تو که از غمزه کند غارت هوش

ترک چشم تو که از غمزه کند غارت هوش
زندم بهر چه هر لحظه بخونخواری جوش ۱

دوش در میکده واقع چه شد آیا که فلک
آمد از غمزه مستانه مستان بخروش ۲

طرفه دیریست که هر لحظه برون میآید
جام بر کف ز درش مغبچه باده فروش ۳

آنکه دی شیشه ام از سنگ ملامت بشکست
بین چسان میکشد امروز زخم باده بدوش ۴

اشک بلبل بود این یا قطرات شبنم
نوعروسان چمن را شده در دانه گوش ۵

تا ابد هوش نیاید بسر از کیفیتش
هرکه از باده عشق تو کند جامی نوش ۶

دلبرا در حرم وصل تو هر شام و سحر
کیست جز نور علی محرم پیغام سروش ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۴ - باحضار ملک وضعی پری وش
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶ - هر که در کوی او بود بارش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.