خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از معشوقهای با صفات ملکوتی و زیبا یاد میکند. او زیبایی و جمال معشوق را با خورشید و ماه مقایسه میکند و ذکر او را تسبیح قدسیان میداند. شاعر همچنین به عظمت و تأثیر معشوق در جهان اشاره میکند و او را مایه آرامش روح خود میداند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از واژهها و تشبیهات برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۹۵ - لب شیرین تو که هست ملیح
لب شیرین تو که هست ملیح
عالمی کشته و کند ترویح ۱
از سپهر جمال خورشیدت
همچو ماه رخت نتافت صبیح ۲
گشته کروبیان قدسی را
ذکر تقدیس تو بجان تسبیح ۳
هر نفس از زبان دل شنوم
نام نیکوی تو بقول فصیح ۴
روح ما را مفرح یاقوت
بس بود لعل تو پی تفریح ۵
تکیه کرده ببارگاه فلک
تا شده خاک درگه تو مسیح ۶
کس چو نور علی نداده نظام
کشور نظم را بدین تنقیح ۷
عالمی کشته و کند ترویح ۱
از سپهر جمال خورشیدت
همچو ماه رخت نتافت صبیح ۲
گشته کروبیان قدسی را
ذکر تقدیس تو بجان تسبیح ۳
هر نفس از زبان دل شنوم
نام نیکوی تو بقول فصیح ۴
روح ما را مفرح یاقوت
بس بود لعل تو پی تفریح ۵
تکیه کرده ببارگاه فلک
تا شده خاک درگه تو مسیح ۶
کس چو نور علی نداده نظام
کشور نظم را بدین تنقیح ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - ساقس بقدح چه میکنی راح
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - مرو مرو ببرش این چنین دلا گستاخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.