خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی درباره عشق الهی و تأثیر آن بر قلب انسان است. شاعر از عشق به عنوان مهمانی یاد می‌کند که در دل او منزل کرده و اشک‌هایش را برانگیخته است. همچنین، به مبارزه بین حق و باطل و عاقبت کسانی که با نور علی (ع) دشمنی می‌کنند، اشاره می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۲ - عشق آمد در دلم منزل گرفت
عشق آمد در دلم منزل گرفت
منزل عشقش مرا در دل گرفت ۱
بس بپای ناقه اش اشگم بریخت
سیل اشگم دامن محمل گرفت ۲
کی از این دریا بر آرد گوهری
هرکه منزل بر لب ساحل گرفت ۳
میر عشقش آمد و همچون عسس
عاشقان را مست و لایعقل گرفت ۴
گر جهان پر گشته است از غاصبان
کی تواند جای حق باطل گرفت ۵
کلب غافل گیر بود و ناگهان
دامن ما زاهدی غافل گرفت ۶
خوش بکوبیدیم پائی بر سرش
پای تا سر ناگهانش گل گرفت ۷
هرکه با نور علی خصمی گرفت
بود ظالم در سفر منزل گرفت ۸
منزل عشقش مرا در دل گرفت ۱
بس بپای ناقه اش اشگم بریخت
سیل اشگم دامن محمل گرفت ۲
کی از این دریا بر آرد گوهری
هرکه منزل بر لب ساحل گرفت ۳
میر عشقش آمد و همچون عسس
عاشقان را مست و لایعقل گرفت ۴
گر جهان پر گشته است از غاصبان
کی تواند جای حق باطل گرفت ۵
کلب غافل گیر بود و ناگهان
دامن ما زاهدی غافل گرفت ۶
خوش بکوبیدیم پائی بر سرش
پای تا سر ناگهانش گل گرفت ۷
هرکه با نور علی خصمی گرفت
بود ظالم در سفر منزل گرفت ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - در مصطب تجرید مرا تا که مقامست
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - ساقی جان پرده ز جان برگرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
