خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از مولانا یا شاعری صوفی‌مسلک است که با استفاده از استعاره‌هایی مانند آب، حباب، جام، و شراب به وحدت وجود و رابطه‌ی صورت و معنی می‌پردازد. شاعر از مستی و عشق الهی سخن می‌گوید و مخاطب را به رهایی از تعلقات دنیوی و پیوستن به حقیقت دعوت می‌کند. در پایان، از مطرب می‌خواهد تا غزلی عرفانی بنوازد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم برخی استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی دچار مشکل شوند.
شماره ۴۴ - عین ما آبست و ما در وی حباب
عین ما آبست و ما در وی حباب
صورت ما جام و معنی خود شراب ۱
صورت و معنی است عین یکدگر
صورت آمد موج و معنی گشت آب ۲
آفتاب از ذره میگردد عیان
ذره هم گردد عیان از آفتاب ۳
جام می برکف همی رقصم ز ذوق
بر در دیر مغان مست و خراب ۴
خوش درآ در میکده جامی بنوش
تا شوی از سرمستان کامیاب ۵
حرز جان کن سوره اخلاص را
تا بدل بینی رخ ام الکتاب ۶
مطربا از گفته نور علی
یک غزل بنواز با چنگ و رباب ۷
صورت ما جام و معنی خود شراب ۱
صورت و معنی است عین یکدگر
صورت آمد موج و معنی گشت آب ۲
آفتاب از ذره میگردد عیان
ذره هم گردد عیان از آفتاب ۳
جام می برکف همی رقصم ز ذوق
بر در دیر مغان مست و خراب ۴
خوش درآ در میکده جامی بنوش
تا شوی از سرمستان کامیاب ۵
حرز جان کن سوره اخلاص را
تا بدل بینی رخ ام الکتاب ۶
مطربا از گفته نور علی
یک غزل بنواز با چنگ و رباب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - صبح روشن گشته و مه در نقاب
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - تن رها کن همچو ما جانی طلب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
