خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی از حافظ، به موضوع عشق الهی و مستی معنوی میپردازد. شاعر در این بیتها، عشق را به عنوان تنها حقیقت قابل قبول در محفل معنوی توصیف میکند و هر آنچه خارج از این مسیر باشد را ناپسند میشمرد. او همچنین به مقایسه بین زاهد و عاشق واقعی پرداخته و برتری عشق بیریا را ستایش میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای شراب و مستی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر بدون راهنمایی مناسب، قابل درک نباشد.
شماره ۳۳ - بزم عشق است و همه شیشه و جامست اینجا
بزم عشق است و همه شیشه و جامست اینجا
هرچه جز مستی عشق است حرامست اینجا ۱
باده خواران همه افتاده ز می مست و خراب
آنکه هشیار نشسته است کدامست اینجا ۲
روز اول که دلم خال و خطش دید بگفت
زیر هر دانه دو صد دانه و دامست اینجا ۳
زاهد ار همچو خلیلت زند آتش تو مترس
نار نمرود همه برد و سلامست اینجا ۴
ای خوش آن عاشق گمنام ز ننگ آزاده
که چو نور علیش ننگ ز نامست اینجا ۵
هرچه جز مستی عشق است حرامست اینجا ۱
باده خواران همه افتاده ز می مست و خراب
آنکه هشیار نشسته است کدامست اینجا ۲
روز اول که دلم خال و خطش دید بگفت
زیر هر دانه دو صد دانه و دامست اینجا ۳
زاهد ار همچو خلیلت زند آتش تو مترس
نار نمرود همه برد و سلامست اینجا ۴
ای خوش آن عاشق گمنام ز ننگ آزاده
که چو نور علیش ننگ ز نامست اینجا ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - باز ساز عشق سر کردیم ما
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - خوش نور خدائیست عیان در نظر ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.