خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با درونمایه‌ای عرفانی و عاشقانه، به ستایش شراب و می‌نوشی به عنوان نمادی از عشق و وصال الهی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد جام می را بیاورد تا دردهایش را تسکین دهد و از لذت‌های گذرای دنیوی سخن می‌گوید. همچنین، به نقش عشق و نور علی(ع) در هدایت انسان اشاره می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاری شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات فارسی دارد.
شماره ۵ - بیا ساقی بیار آن جام می را
بیا ساقی بیار آن جام می را
زلالی بخش درد آشام می را ۱
زمان گل به گلشن تا که باقیست
منه از کف زمانی جام می را ۲
ز خم جز غلغل مینا که آرد
به بزم می کشان پیغام می را ۳
به غیر از خواجگان مصطب عشق
کسی نادیده لطف عام می را ۴
بتی دارم که پیش لعل میگونش
نشاید برد هرگز نام می را ۵
بریزد خون به کامش ساغر می
ز کامش تازه سازد کام می را ۶
به جز نور علی ساقی مستان
که در آغاز دید انجام می را؟ ۷
زلالی بخش درد آشام می را ۱
زمان گل به گلشن تا که باقیست
منه از کف زمانی جام می را ۲
ز خم جز غلغل مینا که آرد
به بزم می کشان پیغام می را ۳
به غیر از خواجگان مصطب عشق
کسی نادیده لطف عام می را ۴
بتی دارم که پیش لعل میگونش
نشاید برد هرگز نام می را ۵
بریزد خون به کامش ساغر می
ز کامش تازه سازد کام می را ۶
به جز نور علی ساقی مستان
که در آغاز دید انجام می را؟ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - نه تنها خال هندویش رباید کفر و دین ما را
گوهر بعدی:شماره ۶ - گر دسترسی نبود بر دامن گلشن‌ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
