شماره ۱۳۸ - تیر ملامتت به بین بسکه نشسته بر دلم

تیر ملامتت به بین بسکه نشسته بر دلم
کیست که متصل کند ضربت شست قاتلم ۱

خصم کند خراب اگر خلوت قدس یار را
باز شود عمارت این هیکل اعظم از گلم ۲

من بسر ره افکند سایه همای همتم
چند به خاک و خون طپد طایر روح بسملم ۳

حاصل کذب مدعی سیم و زر است و نقل و می
کشته ماست صدق از آن خون دل است حاصلم ۴

باز سفید و حدتم شیر سیاه کثرتم
خوف نه از مراد دم بیم نه از سلاسلم ۵

گر توبه حسن و دلبری از هه خلق برتری
من به فنون عاشقی از همه دور کاملم ۶

کشتی عزم مدعی غرق یم فنا بود
من که شکسته کشتیم حافظ بحر و ساحلم ۷

برمه و آفتاب از مینگرم که بگذرد
آینه وار می رود روی تو از مقابلم ۸

عزم تو «حاجبا» دهد نظم جهان و گویدا
آیت رحمتم از آن بر همه خلق نازلم ۹