شماره ۱۲۶ - تو هر چه ناز کنی ما اگر کنیم نیاز

تو هر چه ناز کنی ما اگر کنیم نیاز
نیازمند تو هستیم ناز میکن ناز ۱

ز کعبه راه به کوی تو می توان بردن
از آنکه قنطره ای بر حقیقت است مجاز ۲

حدیث عشق بر پیر عقل بردم دوش
چنان بخویش فرو رفت کش ندیدم باز ۳

تو، باز حسن پراندی و من کبوتر دل
کبوتری که رود سوی باز ناید باز ۴

تو گر، به حسن و جمالی ز جمع خوبان فرد
منم ز فضل و معانی زعاشقان ممتاز ۵

شب فراق ز زلف تو شکوه خواهم کرد
که روز وصل بسی کوته است و قصه دراز ۶

تو ای عشق نبدر است کوزند آن ترک
هزار شور برانگیزد از عراق و حجاز ۷

گذشت ناوک نازش مرا ز جوشن جان
فغان ز دست کمان ابروان تیرانداز ۸

نبات «زند» به مازندران شده است شکر
ز شهد شعر شکرریز «حاجب » شیراز ۹