شماره ۴۲ - روی و موی تو، ای تو رب و رب

روی و موی تو، ای تو رب و رب
چون بیاض صبح در سواد شب ۱

تاخت عشق تو، بر حصار دل
همچو برعجم لشگر عرب ۲

بی سبب به عقل عاشقا مخند
زانکه عقل شد عشق را سبب ۳

مدعی تو را، گر ستاره ایست
بینم آشکار شکل ذو ذنب ۴

یکتن از رسل غیر تو نکرد
سحر از دو چشم معجز از دو لب ۵

باش بنده پیر می فروش
چون نواکند بنده عنب ۶

ای که طالبی علم و عشق را
نیمه شب به صدق از خدا طلب ۷

خوانده خویش را قطب الخریف
کو نداندی اقطب از قطب ۸

نی فصاحت است خصم را نه صدق
کس نچیده است از حطب رطب ۹

هست چون عروس علم من عریس
با عروس بکر چون کند عزب ۱۰

علم راست فخر و زادب شرف
حبذا، ز علم بخ بخ از ادب ۱۱

ضد صلح شد آنکه را بود
جهل بوالحکم عذر بولهب ۱۲