خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از فردی که در آرامش و بی‌خبری به سر می‌برد می‌خواهد تا چشمان خود را باز کند و بپذیرد که زندگی گذرا است و سرانجام همه به قبری تنگ منتقل خواهند شد.
محتوا درباره‌ی مرگ و گذرا بودن زندگی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال سنگین یا نامفهوم باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم فلسفی و اخلاقی ارتباط برقرار کنند.
شمارهٔ ۳۸ - مجال مکث و درنگ
ای که آسوده خفته ای شب و روز
زیر این طاق لاجوردی رنگ ۱
چشم خود باز کن، که اینجا نیست
هیچ کس را مجال مکث و درنگ ۲
بایدت رفت و زین سرای فراخ
عاقبت در میان قبری تنگ ۳
زیر این طاق لاجوردی رنگ ۱
چشم خود باز کن، که اینجا نیست
هیچ کس را مجال مکث و درنگ ۲
بایدت رفت و زین سرای فراخ
عاقبت در میان قبری تنگ ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۷ - یک عمر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۹ - هشیار باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
