خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از فردی می‌خواهد که چراغ مرده در دست دارد و عقلش به جهل نزدیک است، روغن در چراغ خود بریزد تا از تاریکی رهایی یابد. این متن به اهمیت روشنایی و دانش اشاره دارد و از جهل و تاریکی دوری می‌جوید.
مفاهیم عمیق و استعاری موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از معانی اخلاقی و عرفانی آن بهره‌مند شوند.
شمارهٔ ۳۵ - چراغ خویش
ای که داری چراغ مرده به دست
نیست عقلت به جهل نزدیکی ۱
روغنی در چراغ خویش بریز
تارها سازدت ز تاریکی ۲
نیست عقلت به جهل نزدیکی ۱
روغنی در چراغ خویش بریز
تارها سازدت ز تاریکی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۴ - عاشق
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۶ - غم بیهوده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
