شمارهٔ ۱۰ - ماه یا که خورشید

ای به رخسارهٔ تو زلف سیاه
چون غرابی به شاخ گل آونگ ۱

روی تو ماه یا که خورشید است
موی تو سنبل است یا شبرنگ ۲

خال بر عارض تو جا کرده
همچو هندو، میان شهر فرنگ ۳

بی توام باشد این جهان فراخ
در نظر همچو چشم سوزن تنگ ۴

شهدسان، نوشمش به جای شراب
گر بریزی به ساغرم تو شرنگ ۵

ما به صلحیم دائما با تو
تو به مایی مدام بر سر جنگ ۶

هر چه نزدیکتر شوم با تو
تو گریزی زمن به صد فرسنگ ۷

من زکوی تو پاکشم هیهات
به سرم گر زچرخ بارد سنگ ۸