این شعر به واقعه کربلا و شهادت امام حسین (ع) و یارانش اشاره دارد و از ظلم و ستمی که بر اهل بیت پیامبر (ص) روا داشته شده، شکایت میکند. شاعر از رفتار ناعادلانه فلک و دشمنان اهل بیت سوال میکند و به مصائب وارده بر امام حسین (ع)، حضرت عباس (ع)، حضرت قاسم (ع) و دیگر شهدای کربلا اشاره دارد. همچنین، از حضور حضرت زینب (س) در کاخ یزید و عزاداری برای شهدا سخن میگوید.
متن دارای مضامین مذهبی و عاطفی عمیق است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به صحنههای خشونتآمیز مانند شهادت و تشنگی ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند مفاهیم تاریخی و عرفانی موجود در شعر را درک کنند.
شمارهٔ ۸۳ - نیستان بر افروخته
دشمنی با خلف شیر خدا یعنی چه ۱
میهمان را به لب آب روان، جا دادن
سر او تشنه بریدن، ز قفا یعنی چه ۲
بدن سبط نبی را به زمین جای چرا؟
بر سر نی سرش انگشت نما یعنی چه ۳
آن تنی را که در آغوش، نبی پروردش
پایمال سم اسبان، زجفا یعنی چه ۴
سینه ای را که بدی مخزن الاسرار اله
به لگد کوفتنش شمر دغا یعنی چه ۵
سر و قد، اکبر پاکیزه لقا پوشیدن
به تن خویش کفن، جای قبا یعنی چه ۶
قاسم آن آیینهٔ حسن به گلخانهٔ عشق
بستن از خون به سر زلف، حنا یعنی چه ۷
پاره پاره زدم خنجر و شمشیر و سنان
تن هفتاد و دو تن، از شهدا یعنی چه ۸
از نیستان بر افروخته، در بزم یزید
رفتن زینب بی برگ و نوا یعنی چه ۹
«ترکی» امروز عزادار شه تشنه لب است
خوفش از تشنگی روز جزا یعنی چه؟ ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.