هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شجاعت و فداکاری حضرت عباس (ع) در نبرد کربلا می‌پردازد. او با وجود تشنگی و زخم‌های فراوان، به جنگ با دشمنان پرداخت و در نهایت در کنار رود فرات به شهادت رسید. شاعر از خواننده می‌خواهد برای عزای او اشک بریزد و لباس سیاه بپوشد.
رده سنی: 15+ محتوا شامل توصیف‌های خشونت‌آمیز از نبرد و شهادت است که ممکن است برای کودکان مناسب نباشد. همچنین، درک کامل مفاهیم مذهبی و تاریخی متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۱۹ - خلاصهٔ ناس

گرفت مشک وروان گشت آن خلاصهٔ ناس
هژبر بیشهٔ مردی و مردمی عباس ۱

رساند جنگ کنان خویش را به شط فرات
نمود مشک پر از آب، آن سپهر اساس ۲

قدم نهاد برون تشنه لب، ز شط فرات
نمود حمله بر آن کافران حق نشناس ۳

کشید تیغ و، رجز خواند و، حمله کرد چو شیر
ز هم سپاه عدو را درید چون کرباس ۴

ز بسکه بر زبر هم فتاده بود قتیل
زمین معرکه گفتی مگر نمود آماس ۵

ز ضرب بازوی او پر دلان لشکر را
فتاد لرزه بر اندامشان ز بیم و هراس ۶

ز بسکه بر بدن زخم تیر و نیزه رسید
ازآن گروه بد آیین بدتر از خناس ۷

بریده دست و، بدن چاک چاک و، خالی مشک
ز صدر زین، به زمین خورد آن خلاصهٔ ناس ۸

کنارشط، لب تشنه سپرد جان اما
گرفت از کف ساقی کوثر آب، عباس ۹

ز قتل حضرت عباس « ترکیا » شب و روز
بریز اشک و ببر کن ز غم، سیاه لباس ۱۰
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - سرو خونین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰ - علمدار سپاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.