خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به تفاوت بین افراد خردمند و جاهل می‌پردازد. افراد جاهل، با وجود تعداد زیاد، فاقد درک و شعور هستند و سخنان خردمندان را درک نمی‌کنند. در مقابل، خردمندان ارزش سخنان خوب را می‌دانند و از آن بهره می‌برند. متن همچنین به بی‌ارزشی جاهلان در مقایسه با خردمندان اشاره می‌کند.
این متن حاوی مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی کافی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
قصیده ۸۷ - از بهر چه این خر رمه بی‌بند و فسارند؟
از بهر چه این خر رمه بی‌بند و فسارند؟
یک ذره نسنجند اگر بیست هزارند ۱
گفتن نتوانند، چو گوئی ننیوشند
کز خمر جهالت همه سر پر ز خمارند ۲
ارز سخن خوب خردمندان دانند
کز خاطر خود ریگ بیابان بشمارند ۳
مشک است سخن نافهٔ او خاطر دانا
معنی بود آن مشک که از نافه برآرند ۴
مر جاهل را نبود اندازهٔ عالم
صد مرغ یله قیمت یک باز ندارند ۵
یک ذره نسنجند اگر بیست هزارند ۱
گفتن نتوانند، چو گوئی ننیوشند
کز خمر جهالت همه سر پر ز خمارند ۲
ارز سخن خوب خردمندان دانند
کز خاطر خود ریگ بیابان بشمارند ۳
مشک است سخن نافهٔ او خاطر دانا
معنی بود آن مشک که از نافه برآرند ۴
مر جاهل را نبود اندازهٔ عالم
صد مرغ یله قیمت یک باز ندارند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قصیده ۸۶ - ز بند آز به جز عاقلان نرسته‌ستند
گوهر بعدی:قصیده ۸۸ - وعدهٔ این چرخ همه باد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
