خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک شعر عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر به توصیف معشوق و ویژگی‌های او می‌پردازد. او زیبایی‌های معشوق را با عناصر طبیعی مانند ماه، گل، ریحان و سرو مقایسه می‌کند و عشق خود را به او بیان می‌دارد. همچنین، شاعر به ارزش‌های معنوی مانند فقر و درویشی اشاره می‌کند و شعر را در مقایسه با حفظ قرآن قرار می‌دهد.
این متن شامل مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و تمثیل‌های به‌کار رفته نیاز به درک ادبی بیشتری دارند که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد قابل درک است.
شمارهٔ ۱۱۶ - گنج شایان
ای جمالت! زماه تابان به
لب لعلت، ز آب حیوان به ۱
بوی زلفت ز بوی گل خوشتر
خط سبزت ز برگ ریحان به ۲
نیست نخلی چو سرو در بستان
نخل قدت ز سرو بستان به ۳
در دندان صاف رخشانت
از لطافت ز در عمان به ۴
گر چه جان بهتر است از همه چیز
لیک هستی مرا تو از جان به ۵
زهر هجر توام به از تریاق
درد عشق توام ز درمان به ۶
نعمت فقر و گنج درویشی
پیش «ترکی» ز گنج شایان به ۷
«ترکیا» گر هزار دستانی
ور شوی از هزاردستان به ۸
شعر گفتن بود کمال، ولی
نیست چیزی ز حفظ قرآن به ۹
لب لعلت، ز آب حیوان به ۱
بوی زلفت ز بوی گل خوشتر
خط سبزت ز برگ ریحان به ۲
نیست نخلی چو سرو در بستان
نخل قدت ز سرو بستان به ۳
در دندان صاف رخشانت
از لطافت ز در عمان به ۴
گر چه جان بهتر است از همه چیز
لیک هستی مرا تو از جان به ۵
زهر هجر توام به از تریاق
درد عشق توام ز درمان به ۶
نعمت فقر و گنج درویشی
پیش «ترکی» ز گنج شایان به ۷
«ترکیا» گر هزار دستانی
ور شوی از هزاردستان به ۸
شعر گفتن بود کمال، ولی
نیست چیزی ز حفظ قرآن به ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۵ - صید گرفتار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۷ - سوختن در عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
