شمارهٔ ۱۰۳ - چشمهٔ حیوان

در چمن بی قدت ای سرو خرامان چکنم!؟
بی تماشای خطت سبزه و ریحان چکنم؟ ۱

در قیامت من اگر با تو برندم به بهشت
چون تو همراه منی حوری و غلمان چکنم؟ ۲

چون پریشان کنی از شانه سر زلف دراز
نشوم گر من شوریده پریشان چکنم؟ ۳

لب چون آب بقایت شود ار روزی من
عمر باقی چکنم؟چشمهٔ حیوان چکنم؟ ۴

قاصدی گر زتوام خط و پیامی آرد
به نثار قدمش گر ندهم جان چکنم؟ ۵

گفته بودی که به سر وقت من آیی روزی
گر نیایی و رسد عمر به پایان چکنم؟ ۶

صبرهایی که به امید وفایت کردم
نشوم گر من از این کرده پشیمان چکنم؟ ۷

با جفای فلکی صبر توانم کردن
با جفاهای تو ای فتنهٔ دوران چکنم!؟ ۸

رنج هایی که من بی سرو سامان بردم
عاقبت چون که نشد کار به سامان چکنم؟ ۹

دل «ترکی» که به زندان غمت مانده به بند
گر نجاتش ندهی با غم زندان چکنم؟ ۱۰